Uber late post tungkol sa aking birthday. :) Twentieth birthday ko last November 9. Nothing special pero big deal sakin, kasi mawawala na ang TEEN sa edad ko. Haha. At alam nyo naman na big deal sakin ang numbers, mawawala na ang number 9 ngayong 2009 pa. At higit sa lahat, tong birthday ko na to ang taning ko kay special someone.
About sa special someone, walang kwenta, wala na talaga! Huhuhu.
Before birthday ko, nag 4 days straight ako ng duty, malaki rin sinahod ko kaya nakapagpa rebond ako. Yey!
Yun lang nakakalungkot, dipa din ako maibili ng PC, regalo dapat nila mommy para nung graduation at pagkapasa ko ng board. Imbes na mag ipon ako para sa PC, binibigay ko sa kanila sahod ko dahil nangako na sila na bibilan ako before birthday ko.
PS : Di kami nagcecelebrate ng birthday. For us kasi, sa religion namin, pagan celebration yun. :)
STARTING A NEW LIFE
GOODBYE! Unti unti ko nang binubura ang mga alaala. Malapit na kong kumawala sa multo ng nakaraan. Sana. Salamat at nailabas ko na ang nararamdaman ko, na matagal ko ng itinatago. May isa na akong napagsabihan ng masakit na part na yun, pero sa mommy ko di ko talaga masabi yung part na yun. Pero okay na rin at least alam ng mommy ko na sawi ako. SAWI SA PAG-IBIG
Syempre naman umiibig din si Ms. OkrayPinay. :P Pasensya na, pinanindigan ko na talaga ang pagtatago ng pangalan ko. Kelangan eh. Mahirap na mabulgar ang tunay kong katauhan. Tawagin nyo na lang akong CHICHI
Yung kwento ko ng pag ibig, gusto ko sanang ishare pero bukas na lang. Nitatamad ako magtype eh. Hahaha. Basta ayun kakalimutan ko na sya.
Syempre naman umiibig din si Ms. OkrayPinay. :P Pasensya na, pinanindigan ko na talaga ang pagtatago ng pangalan ko. Kelangan eh. Mahirap na mabulgar ang tunay kong katauhan. Tawagin nyo na lang akong CHICHI
Yung kwento ko ng pag ibig, gusto ko sanang ishare pero bukas na lang. Nitatamad ako magtype eh. Hahaha. Basta ayun kakalimutan ko na sya.
Patay na Kuko
Nakakabadtrip! Di ko akalaing magkakaganto ako. Di man lang sumagi sa isip ko ang magkaroon ng patay na kuko. Nakakaiyak! Humabol pa sa araw ng patay.
Di ko sure kung talagang namatay na tong kuko ko sa paa, pero ang pangit na ng tubo eh. Buti di naman buong kuko ang naapektuhan. Yung gilid lang naman. Nagsimula to ng namurder ng nagpedicure ang hinlalaki ng paa ko. May naiwang ingrown (tama ba? ingrown? haha) ayun namaga, nagnana, napabayaan ko ng 2 weeks, natakot kasi ako galawin at panahon ng tag ulan nuon. Grabe ng pinaayos ko sa mas marunong sa mga ingrown, naiyak talaga ko sa sakit. Dagdag din sa iyak ko ang pag aalala na mamamatay nga ang kuko ko. Hay! Napaka engot naman kasi nung nagpedicure sakin. Grrr! Peste sya. Pag talagang namatay tong kuko ko, di ko sya makakalimutan. Isusumpa ko sya ng todo todo. Ang laki kaya ng hirap ko dahil sa namurder nyang paa ko, ang hirap ng mga panahong namamaga to at tag ulan pa nuon. Huhuhu.
Pagdasal nyo po na di sya mamatay. Pls pls. Ayuko magkaron ng patay na kuko.
Di ko sure kung talagang namatay na tong kuko ko sa paa, pero ang pangit na ng tubo eh. Buti di naman buong kuko ang naapektuhan. Yung gilid lang naman. Nagsimula to ng namurder ng nagpedicure ang hinlalaki ng paa ko. May naiwang ingrown (tama ba? ingrown? haha) ayun namaga, nagnana, napabayaan ko ng 2 weeks, natakot kasi ako galawin at panahon ng tag ulan nuon. Grabe ng pinaayos ko sa mas marunong sa mga ingrown, naiyak talaga ko sa sakit. Dagdag din sa iyak ko ang pag aalala na mamamatay nga ang kuko ko. Hay! Napaka engot naman kasi nung nagpedicure sakin. Grrr! Peste sya. Pag talagang namatay tong kuko ko, di ko sya makakalimutan. Isusumpa ko sya ng todo todo. Ang laki kaya ng hirap ko dahil sa namurder nyang paa ko, ang hirap ng mga panahong namamaga to at tag ulan pa nuon. Huhuhu.
Pagdasal nyo po na di sya mamatay. Pls pls. Ayuko magkaron ng patay na kuko.
Appetite Loss
Nakakawalang gana. Kulang ng urge. Oo nga't gumagaan ang pakiramdam ko pag nagsusulat, sumasama din naman ang loob ko dahil nahahalungkat ang lahat ng kabulukan na ayaw ko ng balikan.
Paulit ulit. Parang fungi na pabalik balik. Nakakawalang gana mag blog kung yung gusto mong makabasa ng nararamdaman mo di naman nya mabasa mga sinusulat mo. Wala ka rin namang lakas ng loob na ipaalam sa kanya. Hay buhay!
Paulit ulit. Parang fungi na pabalik balik. Nakakawalang gana mag blog kung yung gusto mong makabasa ng nararamdaman mo di naman nya mabasa mga sinusulat mo. Wala ka rin namang lakas ng loob na ipaalam sa kanya. Hay buhay!
Ang REALIDAD
Di lang sa online world ang buhay ng tao, may mundo din sa labas. Minsan kailangan mo muna lumabas ng mas lalong may matutunan. Malawak ang internet pero mas malawak ang earth. Madami mang maituturo si google, walang tatalo sa pang araw araw na leksyon ng buhay. Di madali ang mundo sa labas, komplikado, mas komplikado pa sa makabagong super computers.
Heto na naman ako. Matagal ko ng naisulat ang nasa itaas pero di ko naipublish. Sobrang busy ang lola nyo ngayon. Kasalukuyang nasa employment stage na kasi ako. Di computer related ang work ko kaya naman nawalan na ko ng oras sa online world. Sana naman mapagsabay ko ang online at offline. Kung keri. Sana keri.
Heto na naman ako. Matagal ko ng naisulat ang nasa itaas pero di ko naipublish. Sobrang busy ang lola nyo ngayon. Kasalukuyang nasa employment stage na kasi ako. Di computer related ang work ko kaya naman nawalan na ko ng oras sa online world. Sana naman mapagsabay ko ang online at offline. Kung keri. Sana keri.
Kasama sa
ISYUNG MAPAPAISIP KA,
SORRY PERSONAL POST TO
Subscribe to:
Posts (Atom)



